"een beetje haat en heel veel
liefdesrelatie"

Ochtendpractice VS Momlife

Door: Hannah

“mama ik heb hongerrrrrrr”
Mijn peuter heeft een ander idee van de ochtend starten dan ik. Ik heb mijn ogen nog niet half
open en zij zit al sneller dan het licht in haar ‘rode lava’ (Daantje Vulkaantje).


“MAM ik wil een appel, nee, Mamaaa ik wil een papje, nee APPEL”. Een ‘pre-ontbijt’ bij elkaar
sprokkelend (“eet maar wat nootjes” “NEE NOOTJES ZIJN VIES”) struikelend over de
duploblokjes, (“MAMA IK WIL BANAAN”)
poppenkleertjes van me afschuddend, (Onverstaanbare schreeuw van Peuter)
haal ik het tot mijn yoga mat. Ik MOET en zal de ochtend beginnen met landen in mijn lijf.
“Mamaaaa waar is het potje, nee ik wil op de wc, NEE op het potje, NEE OP DE WC”

"ken je niet ff een blokkie omlopen joh zus’.

Ondertussen ontwijk ik zo goed en kwaad als het kan mijn eigen langzaam opborrelende driftbui. Ik heb mijn ochtendpractice wèèr laten liggen. En mijn frustratie is de prijs. Story of my momlife.
Ineens borrelt de herinnering aan de vorige keren op. En er valt weer een nieuw kwartje. Mijn verwachting van dag beginnen mag weer bijgesteld. Yeay, wat een kado toch weer, denk ik sarcastisch. Soms ben je het gewoon zat om jezelf weeeeer tegen te komen, (“ken je niet ff een blokkie omlopen joh zus”).


Oké. Nieuwe poging. Ik ga voor mijn peuter zitten en kijk haar aan. Zonder te praten probeer ik even te voelen wat ze misschien nodig heeft. En het antwoord dient zich snel aan. Zij wil óók landen in haar lijf.
“Zullen we stoeien?” Haar gezicht licht op. “Jaaaaaaaaaa...” Ik grijp haar en we stoeien op het bed tot we het allebei uitgillen van het lachen.
Daarna gaat het weer in verbinding. Ik doe yoga, zij doet een beetje mee. Ik journal, en zij tekent in haar eigen boekje. Ze pakt zelf haar boekjes als ik nog even wil ademen. En ik herinner me weer alle dingen die we samen uitproberen om de ochtend van ons samen te maken. 

Dus dan nu beste sisters, presenteer ik u: Deel twee van de tips voor het behouden van je sanity èn je ochtendpractice met wilde peuters.


Ja, wederom momlife-proof. Ikzelf glij helemaal van m’n stoel van gadgets en hebbedingetjes, maar als je je eigen alternatief ervoor kunt bedenken is dat natuurlijk ook ‘heulemaal meaui’.


  1.  Stoeien dus. Gewoon wild. (Ja Karen, WILD). Gooi je kind op het bed, duw ze om, smijt met kussens. Doe alsof je ze opeet. Ga lekker los. Het is zo’n leuke manier om te oefenen met grenzen voelen en bewaken, voor de beheersing van jullie beide lichamen. Samenwerken en respect hebben voor elkaar en een heerlijke uitlaatklep voor al die ‘lava’ in het lichaam.
  2. Meditatie steen. Een mooi lampje en een timer werkt ook. We zetten de steen 3 minuten aan en we kijken naar welke kleuren eruit komen. Ik leg uit dat we niet praten maar alleen kijken.
    Natuurlijk lukt dit niet 3 minuten, maar het is toch heerlie en je oefent alvast een beetje ‘meditereuh’
  3. Yoga kaartdeck (te ja of te nee) voor kinderen. Tastbaar en leuke plaatjes en zo kom je toch toe aan een beetje yoga. Nee het is niet Yin of Ashtanga. Maar wel verbindend en je kunt je fantasie de vrije loop laten, (ook weer fijn voor je eigen innerlijke kindeke). Doe er wat dierenmuziek bij aan en maak het spannend. Ineens veranderen die hopen schone was in een echte jungle (naaaaaah wat maaaagisch joh!).
  4. Sensory bak: men neme een grote bak met opstaande randen, klei, (droge) pasta, erwtjes, linzen, whatever je aan droge meuk in je kast hebt liggen. Combineer met schepjes bakjes en lepels. Jij even iets voor jezelf, zij bezig met organiseren en sorteren (fijn om betekenis te geven en controle te voelen over hun kleine wereld. Ook al leuk als voorzet voor leren rekenen,
    WINST). EN echt wel voor alle leeftijden, afhankelijk wat je aanbiedt. (Maar ik sta zeker open om hier het tegendeel voor m’n kiezen te krijgen)
  5. Affirmaties: deze is momenteel wel favoriet. Om en om zeggen we dingen die ons kracht geven. Peuters lievelings is “mijn stem mag gehoord worden” (ja die horen we zeker). Vooral omdat ze er graag nog wat extra volume ingooit als deze affirmatie voorbij komt. Met piepende oren probeer ik mezelf in ieder geval te vertellen dat ik nooit bang hoef te zijn of mijn kind zich genoeg laat horen.

Fijn dat je er nog bent. Ik ben mega benieuwd wat jullie in de ochtend doen om de dag te beginnen en hoe jullie kroos je in de weg loopt of juist pareltjes van wijsheden voor de voeten gooien.


Remember: het is een journey en spiegels en zo. Sommige ochtenden werkt niks. En andere ochtenden alles. En dan is er vaker wat er tussenin zit. Maar je kunt het wel leuk maken <3


Joe joe! Tot de volgende!

Ik heb hieronder een aantal tips van mij uit om alsnog wat verantwoordelijkheden te kunnen delen, groot of klein. Het lijkt me heerlijk om hier meer tips over te ontvangen!

Dus laten we de stroom van belevingen blijven delen!


Voor mensen die niet samenwonen en verantwoordelijkheden binnen een huishouden delen:
• Zoek naar communities in jouw buurt, misschien in jouw wijk of regio zijn er groepen die dingen weggeven, gezamenlijke kookmiddagen, gratis kinderopvang of mensen die kunnen helpen met boodschappen doen of andere klusjes. Nextdoor kan een nuttige app zijn of een van de vele facebook groepen.
• Oefen met Ja’s en Nee voelen in je lichaam. Dit heeft voor mij een groot verschil gemaakt in mijn eigen balans te bewaren. Soms kun je veel redenen verzinnen waarom iets een JA zou moeten zijn maar geeft je lichaam signalen af dat het een NEE mag zijn. Oefen met bijvoorbeeld op matjes staan. De ene is een JA en de ander een NEE. Hoe voelt dit in je lijf? Wat zijn signalen die je kunnen helpen het te herkennen in een toekomstige situatie.
• Oefen met hulp vragen. Begin met kleine dingetjes, ook dingen die je prima zelf kan doen. Bijvoorbeeld of iemand een kopje thee voor je wilt maken, of iemand iets voor je wilt pakken uit een andere ruimte. Probeer je zenuwstelsel ruimte te bieden om comfortabel te worden met hulp vragen. Erken je ongemak en bespreek dit. Geef jezelf tijd om te wennen aan een nieuwe manier van verbinden met jezelf en anderen.

Zo wordt het voor jou en je lichaam makkelijker om hulp te vragen en vooral ook te accepteren wanneer het nodig is.


Voor mensen die wel samenwonen met iemand en verantwoordelijkheden binnen een huishouden delen:
• Oefen met praten over verantwoordelijkheden. Vind je dit moeilijk? Zoek wat vragen op of bedenk ze zelf als een soort spelvorm. Voorbeelden zijn: Hoe zag jouw huis er vroeger uit als kind? Wie deed de was? Wie ruimte op of maakte schoon? Wat vind jij het fijnst om geregeld te hebben in huis als je moest kiezen tussen: Schone vloer, Schone was, schone wc, volle koelast etc. Als we deze taken (Noem een aantal taken in het huis) hebben. Welke vind jij leuk om te doen? En wees vooral ook duidelijk in wat jij nodig hebt om je fijn te voelen in huis.
• Maak een vast moment om te praten over verantwoordelijkheden. Zo weet jij zeker dat het onderwerp omhoog komt zonder dat je er aan hoeft te ergeren en wordt de ander uitgenodigd om na te denken over eigen verlangens of verwachtingen.

• Doe de grote taken samen en geef tijdens aan hoe jij het bijvoorbeeld fijn vindt. Zo weet jouw partner of huisgenoot ook wat je prettig vindt.
• Ga niet over schouders meekijken maar ga ook echt weg en ga iets doen wat jou voedt.